Ponovo snimljeni, ali ne i nezaboravni: 10 rimejkova koji su ostali u senci originala

Nisu svi novi pokušaji da se ispriča stara priča osuđeni na neuspeh, ali neki filmovi pokazali su da nije svaka klasika spremna za novo izdanje. Portal Collider napravio je listu ostvarenja za koja smatra da nisu donela ništa novo u odnosu na originale, već su samo ponovila već viđene priče.

Ponovno snimanje poznatih filmova često izaziva podeljene reakcije publike. Dok neki rimejkovi uspeju da unaprede original i ponude drugačiji pogled na poznatu priču, drugi ostaju u senci svojih prethodnika.

Istorija kinematografije pokazuje da nova verzija filma može da bude uspešna kada autori imaju jasnu ideju šta žele da promene. Tako su, na primer, filmovi poput „Stvora“ iz 1982. godine, „Oceanovih 11“ iz 2001. godine i „Pokojnih“ Martina Skorsezea uspeli da nadmaše ili značajno izmene svoje prethodnike.

Međutim, prema izboru magazina Collider, postoje i brojni primeri kada je ponovno snimanje poznatih filmova delovalo nepotrebno.

10. „RoboCop“ (2014) – izgubljena satira iza velikog budžeta

Originalni „RoboCop“ iz 1987. godine nije bio samo akcioni film o policajcu pretvorenom u kiborga. Iza priče o Aleksu Marfiju krila se satira američkog društva, potrošačke kulture i korporativne moći.

Prema oceni Collidera, verzija iz 2014. godine izgubila je upravo ono što je original činilo posebnim. Umesto društvene kritike, dobila je klasičnu priču o distopijskoj budućnosti.

Dodatni problem, prema ovom izboru, bio je i to što je film ublažio nasilje karakteristično za serijal, čime je izgubio deo identiteta originala.

9. „Totalni opoziv“ (2012) – naučna fantastika bez mašte

Film „Totalni opoziv“ iz 1990. godine, sa Arnoldom Švarcenegerom u glavnoj ulozi, ostao je zapamćen kao spoj akcije, psihološkog trilera i pitanja o granici između stvarnosti i iluzije.

Nova verzija iz 2012. godine, pokušala je da napravi ozbiljniji naučnofantastični spektakl, ali je pritom izgubila složenost originala.

Jedna od najvećih promena bila je uklanjanje Marsa kao važnog dela priče, zbog čega je film, prema oceni magazina, postao samo još jedan generički film o budućnosti i totalitarnom društvu.

8. „Isterivači duhova“ (2016) – poznata priča bez novog pravca

Kada je najavljen novi film „Isterivači duhova“, pažnju javnosti privukla je odluka da glavne uloge tumače žene. Međutim, prema Collideru, najveći problem nije bio izbor glumica, već sama priča.

Film je kritikovan jer je previše pratio strukturu originala iz 1984. godine, bez dovoljno novih ideja. Umesto da ponudi drugačiji pogled na svet lovaca na duhove, oslanjao se na poznate elemente, uz više komičnih scena i efekata.

Ni pojavljivanje članova originalne ekipe nije uspelo da filmu donese dodatnu vrednost.

Kritičari izabrali najgore komedije 2000-ih: Neki od ovih filmova imali su i velika glumačka imena

7. „Opasna zona“ (2015) – akcija bez hemije glavnih junaka

Originalni film „Opasna zona“ iz 1991. godine ostao je jedan od najpoznatijih akcionih filmova devedesetih, posebno zbog odnosa između likova koje su igrali Kijanu Rivs i Patrik Svejzi.

Nova verzija pokušala je da priču prebaci u svet ekstremnih sportova, ali Collider smatra da je izgubila ono što je original činilo zanimljivim – odnos između glavnih likova.

Iako su glumci Luk Brejsi i Edgar Ramirez imali potencijal, prema oceni magazina, njihova povezanost na ekranu nije dostigla nivo prethodnika.

6. „Sudar titana“ (2010) – velika mitologija, mala priča

Rimejk filma „Sudar titana“ imao je potencijal da oživi grčku mitologiju uz pomoć savremenih vizuelnih efekata.

Smatra se da je film kompleksnu priču o bogovima, herojima i sudbini sveo na jednostavan akcioni spektakl.

Posebna kritika bila je upućena korišćenju 3D tehnologije, koja je tada bila popularna nakon uspeha filma „Avatar“, ali prema mišljenju magazina nije uspela da pruži kvalitetno iskustvo.

5. „Kralj lavova“ (2019) – tehnološki savršen, ali bez emocije

Jedan od najuspešnijih Diznijevih animiranih filmova dobio je novu verziju 2019. godine, koristeći savremenu tehnologiju koja je životinje prikazala gotovo potpuno realistično.

Upravo je taj realizam bio jedan od problema. Originalni film iz 1994. godine bio je prepoznatljiv po izražajnim bojama, stilizaciji i emocijama koje je donosila animacija.

Nova verzija uglavnom je pratila istu priču kadar po kadar, bez dovoljno novih elemenata koji bi je izdvojili.

4. „Orkanski visovi“ (2026) – nova adaptacija bez razumevanja originala

Nova verzija romana Emili Bronte našla se među primerima rimejkova koji nisu opravdali očekivanja.

Prethodne adaptacije romana već su imale izazov da prenesu složen odnos Ketrin Ernšo i Hitklifa, dok je nova verzija, prema njihovoj oceni, dodatno pojednostavila priču.

Kritika se odnosi na promene u odnosu na književni predložak i način na koji su prikazani odnosi među likovima.

3. „Ponovo u igri“ (2017) – velika glumačka imena nisu bila dovoljna

Film „Ponovo u igri“ imao je snažnu glumačku postavu – Majkla Kejna, Morgana Frimena i Alana Arkina.

Nova verzija nije uspela da prenese toplinu i ozbiljnost originalnog filma iz 1979. godine.

Umesto priče o starenju, životnim promenama i pokušaju da se pronađe novi smisao, film je prema njihovoj oceni više otišao u pravcu klasične komedije sa elementima pljačkaškog filma.

2. „Lilo i Stič“ (2025) – nostalgija bez novih ideja

Dizni je poslednjih godina veliki broj svojih animiranih klasika pretvorio u igrane verzije, a među njima se našao i „Lilo i Stič“.

Problem ove verzije jeste to što se previše oslanja na nostalgiju publike, bez dovoljno novih elemenata koji bi opravdali ponovno snimanje.

Magazin kritikuje i vizuelni stil filma, smatrajući da nije uspeo da prenese toplinu i šarm originalne animirane verzije iz 2002. godine.

1. „Mumija“ (2017) – pokušaj stvaranja filmskog univerzuma koji je brzo propao

Na prvom mestu Colliderove liste nalazi se „Mumija“ iz 2017. godine, film koji je trebalo da pokrene Univerzalov pokušaj stvaranja velikog filmskog univerzuma sa čudovištima.

Plan je bio da se napravi serijal koji bi konkurisao uspehu Marvelovih filmova, ali nakon neuspeha ovog ostvarenja ideja je napuštena.

Najveći problem filma bio je to što je previše vremena posvećeno postavljanju budućih nastavaka i povezivanju sa drugim likovima, dok je sama priča o Mumiji ostala u drugom planu.

Saznajte sve o dešavanjima u biznisu, budite u toku sa lifestyle temama. PRIJAVITE SE NA NAŠ NEWSLETTER

Izvor: BIZLife

Foto: Magnific